Framundan er skemmtilegur tími, áramótin. Tækifæri til að hitta vini og fjölskyldu og fagna saman. Það er ekki óalgengt að fagna nýju ári með því að skála. Margir láta það ekki nægja heldur fá sér í glas í góðra vina hópi sem ekkert athugavert er við.

Þegar gleðinni lýkur getur verið snúið að komast heim ef enginn í hópnum er edrú. Bið eftir leigubíl getur tekið á. Svo er stórhátíðarálag og mun dýrara að taka leigubíl á nýjársnótt svo freistingin að nota bílinn sem stendur við útidyrnar getur orðið nokkuð mikil.

En kostnaðurinn við einn leigubíl er smámunir í samanburði við það sem getur gerst ef við veljum að aka drukkin. Minnsti kostnaðurinn er ef við erum svo heppin að lögreglan stöðvar okkur, þá er það bara 70-160 þúsund auk þess að missa prófið í allt að tvö ár miðað við fyrsta brot og að ekkert annað brot hafi verið framið.

Ef tjón verður, þá er bíllinn ótryggður og það lendir á okkur og margir hafa tapað öllu vegna þess. En það er ekki stærsta refsingin því sá sem verður valdur að slysi eða bana annarar manneskju getur aldrei fyrirgefið sér að hafa valið bílinn í stað þess að taka leigubíl.

Þegar við fáum okkur í glas deyfum við dómgreindina smátt og smátt og þegar að heimferð kemur, er ekki víst að hún sé til staðar til að stoppa okkur. Fyrir bragðið teljum við ekkert mál að aka ölvuð, þó svo við við myndum aldrei láta okkur detta það í hug edrú. Ráðið við þessu er bara að skilja bílinn eftir heima eða afhenda öðrum sem ætlar ekki að drekka bíllykilinn.

Látum ekki ölvunarakstur eyðileggja fyrir okkur áramótin. Er ekki upplagt að eitt af áramótaheitunum sé að aka aldrei undir áhrifum áfengis eða annara vímuefna? Slíkt heit er fjárfesting til framtíðar.

Gleðilega hátíð.

Nú er tími jólahlaðborðanna í algleymingi. Margir skjótast í hádeginu og fara oft á bílnum því vinnan bíður þegar gómsætum veitingum jólahlaðborðsins hefur verið gerð góð skil. Og það er í raun allt í lagi að fara á bílnum en þá verðum við að velja réttu drykkina með matnum, hafa þá óáfenga. Það er nefnilega ekki rétt að það sé í lagi að fá sér einn léttan og aka til baka eftir jólahlaðborðið. Margir halda að það sé í lagi þar sem hans er neytt með mat.

Þó áfengisáhrifin séu minni vegna matarins, þá breytir það ekki hlutfalli áfengisins í blóði. Sumir telja að leyfilegt sé að hafa smá ágengismagn í blóði þar sem refismörkin eru 0,5 prómill. En umferðarlögin eru skýr: ekki má aka eftir að hafa neytt áfengis. Lögreglan mun ekki heimila akstur þó prómillmagnið sé 0,3 eða 0,4 því það er einnig brot á umferðarlögunum.

Við getum flokkað ökumenn sem aka undir áhrifum í nokkra flokka. Meðal þeirra eru þeir sem gera það vegna þess að þeir telja að lögreglan nái þeim ekki, sér í lagi þar sem þeim tókst það síðast, og svo eru þeir sem telja sig yfir umferðarlögin hafna og mega brjóta þau að vild, bæði hvað hraða og ölvun varðar.

Í báðum tilfellum erum við hin sem í umferðinni aka í hættu ef við mætum þeim. Þeir hugsa bara um sig og sínar þarfir. Myndu þeir leyfa sér að aka í þessu ástandi eftir þeirri götu sem barnið þeirra leikur sér við? – Líklega ekki, því þá snertir það þeirra eigin hagsmuni.

Ég vona að þú lesandi góður sért ekki í þessum hópi. Hafirðu hins vegar ekið undir áhrifum áfengis eða annara vímuefna er ekki of seint að snúa blaðinu við. Það er ákvörðun okkar sjálfra hvernig við hegðum okkur í umferðinni. Sýnum þá ábyrgð að aka ekki undir áhrifum áfengis eða annara vímuefna og gefum okkur það í jólagjöf.